Al bijna tien jaar staarde hij vanachter zijn bureau naar hetzelfde park. Inmiddels had hij er een zekere haat-liefdeverhouding mee opgebouwd. In de lunchpauze kon hij er heerlijk in verdwijnen en zich bevrijd voelen van alles wat hem aan banden legde. Tegelijkertijd symboliseerde het de stilstand in zijn leven. De bomen kleurden alweer goudbruin en luidden het afsterven van het …